จิตรำพัน
ความคิดถึงดวงใจให้หน่วงหนัก
แจ้งประจักษ์สลักแน่นไม่ห่างหาย
เคยเริงร่าว่าได้พบจิตสบกาย
แต่สุดท้ายต้องมลายหมายได้เจอ
แล้ววันนี้ที่พบตัวเจ็บปวด
ข่มร้าวรวดยิ้มร่านำเสนอ
เข้าทำงานแย้มยิ้มให้หลากเธอ
เปรียบเสมอหุ่นเชิดหน้ากากเดียว
งานอยู่ไหนไวพบจบเสร็จสรรพ
ว่างรีบจับหาเรื่องเนื่องแน่นเหนียว
ไม่ปล่อยว่างร่างกายให้ใจเซียว
ยิ้มให้เหนี่ยวเอาไว้อย่าอ่อนแอ
จะรอคอยต่อไปแม้ใจเจ็บ
แม้หนาวเหน็บเก็บช้ำนำรอยแผล
รอดวงใจรอวันได้ดูแล
รอคอยแม้นานเนิ่นด้วยอีกใจ
แม้ว่ารู้ร่างกายคล้ายดังหุ่น
พลังกรุ่นเริ่มหายไม่สดใส
ดวงใจจ๋าอย่าปล่อยให้รอไกล
เสียงร่ำไห้สะอึกในมิสิ้นกาล
ใจเจ้าเอยแข็งแ