แก้วประเสริฐ
๐ สิ่งลวงฝัน ๐
๐ ล้วนสิ่งหวังครั้งหนึ่งซึ้งตรึงตรึก
ซ่อนแอบผนึกฟุ้งซ่านกาลผ่องใส
ร้อนลุ่มลึกแผ่ซ่านล้วนผ่านใน
ทดสิ่งไว้พุ่งพราวราวดวงเดือน
๐ ใยซ่อนเร้นแอบลึกนึกย้อนยอก
เผยสิ่งบอกเร่งเร้าเฝ้าแอบเฉือน
จนหมกไหม้คุกรุ่นละมุนเลือน
ผ่านแชเชือนในสิ่งอิงรัญจวน
๐ ครั้นทบทวนมิพบประสบเห็น
สิ่งเยือกเย็นคละคลุ้งปรุงโหยหวน
แต่สิ่งลึกแปรขจัดผลัดทบทวน
สั่นห้วงจวนจะขาดปราศใยยอง
๐ มาบัดนี้สิ่งเร้าพึงเคล้าแนบ
ฟุ้งมาแอบหวังไว้ในสิ่งสอง
โอ้นี่หรือชีวิตผลิตครรลอง
ยากประคองคืนสู่เป็นผู้คน
๐ ฉันเพียงหวังแค่ฝันนั้นพึงสร้าง
กลับอ้างว้างพลิกสั่นอันสับสน
ร้อนลุ่มลึกแอบพิงอิงวกว
หน้าส่วนตัว
1604
13
0
