ไหมแก้วสีฟ้าคราม
แนวทิวเขาเงาเงื้อมล้ำเหลื่อมซ้อน
ดูยอกย้อนวกวนจนหวั่นไหว
กว่าก้าวข้ามผ่านพ้นผจญภัย
ช่างกว้างไกลขวางคั่นให้หวั่นเกรง
ต้องฝ่าพงดงเขี้ยวหลบเลี้ยวรอด
แขวะค่อนขอดปอดกระเส่าเขาเขนง
ผาชันลาดพลาดพลั้งใจวังเวง
เสียงบรรเลงเพลงสู้กู่ก้องไกล
ผ่านเหวหุบหลุบหลืบแทบคืบคลาน
ยังเสียวซ่านสะท้านนิ่งไม่ติงไหว
ระวังก้าวทุกก้าวร้าวราญใจ
หมายหลักชัยยอดเขายังเฝ้าปอง
พยายาม พยายามให้ข้ามพ้น
ต้องอดทนข่มจิตหากคิดหมอง
แม้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าน้ำตานอง
จงประคองเส้นทางทุกย่างเดิน
ถึงยอดเขาเงารักหลักชีวิต
ได้พิชิตจุดหมายหายขลาดเขิน
จึงหอมกรุ่นกลิ่นผกานับนานเนิ่น
บนยอดเนินเพลินภูสู่ฝั่งฝัน