กวีเดินดิน
เพราะว่าคนที่เรียกสัตว์ประเสริฐ
คิดดูเถิดโชคดีเป็นแค่ไหน
มีสติปัญญากว่าสัตว์ใด
ได้กำไรมีทุนดีกว่ามัน
เรามีมือได้ไหว้องค์พระสงฆ์
จงดำรงทำความดีอย่าหุนหัน
เรามีตาเห็นโลกเปลี่ยนรายวัน
แต่ยังดันหลงผิดติดโลกีย์
เราหลายคนในโลกยังยึดติด
ยังหลงสิทธิ์หลงรสหลงกลิ่นสี
ทำอะไรจงคิดให้พอดี
สติมีปัญญาเกิดเลิศเป็นคน
เรามีหูได้ยินสิ่งดีชั่ว
เรารู้ตัวเลือกทำได้ทุกแห่งหน
ฟังพระธรรมได้คิดการเวียนวน
ว่าหมู่ชนที่เกิดเพราะใช้กรรม
เรามีตัวยืดตรงตั้งกับพื้น
ให้ได้ยืนมีสง่าดูคมขำ
ไม่ต้องแนบกับพื้นเหมือนสัตว์ทำ
ที่มีคำพูดว่าสัตว์เลื้อยคลาน
เรามีวงศ์ตระกูลแต่เก่าก่อน
มีครูสอนให้รู้เรื่