ยาแก้ปวด
รอยรักร้าวเริ่มต้น......ที่ฉัน
คงปล่อยคอยคืนวัน..,,.สุดคว้า
เดินไกลห่างจากกัน.,,..เลยล่วง
ยอมเจ็บเหน็บหนาวท้า..ม่านฟ้าชะตาลิขิตฯ
ปลิดหัวใจแทบล้ม....,,,ทั้งยืน
กลืนเก็บเจ็บทนฝืน.....รวดร้าว
เหมือนตายแทบทุกคืน..ที่ผ่าน
ไร้เรี่ยวแรงเดินก้าว......ต่อสู้ความหลังฯ
ยังถามตัวทุกครั้ง........ทำไม
เหยียบย่ำทำลายใจ....รักได้
คนดีที่สุดใน..............ชีวิต ของฉัน
แล้วปล่อยเธอร่ำไห้...ไม่แม้นแลเหลียวฯ
เธอคนเดียวโปรดให้...อภัยฉัน
รักทุกถ้อยจำนรรจ์.......มิแก้
ถึงสายกว่ารำพัน..........ว่ารัก ไม่เปลี่ยน
โปรดกลับมาหาแม้.......มิได้แก้ไข เลยนาฯ
* * *