พิมญดา
ฉันมีค่าสักแค่ไหน?ในใจเธอ
ปล่อยให้ฉันคอยพร่ำเพ้อคร่ำครวญหา
ปล่อยให้ฉันนั่งรอเธอทั้งน้ำตา
อยู่อย่างคนไม่มีค่าหรืออย่างไร
เธอรักฉันมากแค่ไหน?ในใจเธอ
หรือแค่เผลอเวลาเหงาเฝ้าชิดใกล้
หรือแค่ฉันเป็นทางผ่านหว่านวางไว้
แค่อ่อนไหวพอห่างใจก็ห่างกัน
เธอรู้ไหม?ฉันน้อยใจจนใจท้อ
ใจคนรอเจ็บแปลบแปลบแสบโศกศัลย์
โทษตัวเองจมความเศร้าเฝ้ารำพัน
กรรมอันใดใยตามทันหั่นหัวใจ
คงไร้ค่าในสายตาเธอใช่ไหม?
เสียงตามสายใยห่างเหินเกินรับไหว
ไม่มีแล้วคำว่ารักคำห่วงใย
เหลือเพียงไว้คำทิ้งท้ายสบายดี
ฉันคิดเองโง่งมเองเธอไม่ผิด
ฟ้าลิขิตให้ฉันช้ำน้ำตาปรี่
คนไร้ค่าไร้ราคาใจที่มี
ขอคนดีทิ้งได้เลยอย่าเฉยชา
5387
11
0
หน้าส่วนตัว
