ฝากฝัน
เมื่อฝนพรากจากลาถึงคราหนาว
ทุ่งนาข้าวพราวสีขจีเขียว
เริ่มแตกช่อก่อพวงเป็นรวงเรียว
รอเพลงเคียวเกี่ยวฟ่อนฟ้อนตังวาย
ยิ่งยามเช้าพราวพร่างน้ำค้างหยด
กลับแห้งหดเหือดพลันตะวันสาย
จนเย็นย่ำค่ำผ่อนให้ร้อนคลาย
สายหมอกพรายร่ายน้ำค้างกลับพร่างพรม
ดั่งชีวีมีสุขทุกค้ำเช้า
กลับหมองเศร้าเจ้าไกลใจขื่นขม
เพียงเดียวดายกายห่อท้อระทม
รอรักห่มพรมใจให้ฟื้นคืน
รวงข้าวไกวไหวสะพรั่งดั่งเรียกเจ้า
ทุ่งนาข้าวเฝ้าถามถึงทรามชื่น
แล้วไฉนใยนวลไม่หวนคืน
เสียงสะอื้นดังก้องท้องทุ่งนา
จะลุกยืนฝืนกายย้ายย่างยาก
เกินจะลากสังขารผ่านแล้วหนา
จะหุงต้มส้มสูกหาหยูกยา
ยากแล้วหนาลูกเอ๋ยอย่างเคยเป็น
2170
10
0
หน้าส่วนตัว
