วิจิตรวาทะลักษณ์
เอาไถคราด พาดบนหลัง หวังไถที่
ให้ชาวนา เขาได้มี ที่ดำหว่าน
แม้ดินแข็ง จนแรงท้อ ทรมาน
ยังคลุกคลาน ทนไถ ให้ทำกิน
สักกี่ไร่ ที่ทนไถ ให้จนทั่ว
เมื่อเหนื่อยตัว ยังทนไถ ไม่หยุดสิ้น
ซ้ำถูกเฆี่ยน จนหลังลาย เลือดไหลริน
ยังทนลาก ไถปักดิน ถิ่นท้องนา
แล้วทำไม เมื่อสังคม ก้มเปลี่ยนร่าง
สู่หนทาง เทคโนโลยี ที่ก้าวหน้า
เมื่อควายเหล็ก มาแทนที่ วิถีนา
จึงลืมค่า ของควายทุย ผู้ลุยลาน
แล้วขายข้า ให้นายทุน ไปขุนเลี้ยง
เพราะหวังเพียง แค่เงินตรา น่าสงสาร
ให้เขาฆ่า เอาเลือดเนื้อ มาเจือจาร
เอาหัวข้า แขวนประจาน ในบ้านคน
ฉันกินหญ้า กับฟางข้าว เอ้า เปลืองไหม
ขี้ย
4063
5
0
หน้าส่วนตัว
