สายน้ำแห่งกาลเวลา... พัดพาให้เรามาพบกัน..ตรงความรัก นำความรู้สึกของเธอและฉันมาผูกพันแน่นหนัก ตราบวันที่ดอกไม้แห่งรัก...ผลิบาน สุดสายน้ำ...คือเส้นขอบฟ้า... ใกล้เพียงสุดตา..หากไกลดั่งฝัน เฉกเดียวกับการกอบสายน้ำเพื่อเก็บเงาจันทร์ ชุ่มเย็นในมือนั้น...แล้วพลัน...จากไกล.. ได้รัก...แต่ไม่อาจเป็นเจ้าของ เกินครอบครอง สายน้ำ...ที่ยังเชี่ยวไหล หากความรัก...ที่ถูกประทับลงตรงกลางใจ... ฉันขอตั้งชื่อให้...ว่านิจนิรันดร์
1358
6
0
หน้าส่วนตัว
