ตราชู
มิ่งพระเมรุทอง
เวสสเทวีฉันท์ ๑๒
น้ำตาจากฟ้าตก
ส่ำนราอกสะอื้นอึง
ทั่วทิศต่างคิดถึง
ซึ่งพระทรงธรรม์ ธ บรรเทือง
นอบน้อมกราบจอมนาถ
เพชรรัตน์ราชสุดาเรือง
นาฏแมนสู่แดนเมือง
เลื่องบห่อนมีฉะนี้เหมือน
ใฝ่เฝ้าส่งเจ้าฟ้า
สู่พระภาราพิมานเรือน
แพรวดาวพร่างพราวเดือน
เกลื่อนประดับดานภาดล
อ่าแพร้วเอี่ยมแพรวผ่อง
คือพระเมรุทอง ณ มณฑล
หล้าแห่งทุกแหล่งหน
ถ้วนสกลเหตุเทวษเห็น
รันทดกำสรดแท้
ด้วยพระทรงแผ่กรุณเพ็ญ
ทั่วไปเปรียบไท้เป็น
โพธิร่มปกพสกปวง
น้ำตาไหลบ่าต้อง
คีตประโคมซ้องสะท้านทรวง
บรรสานสักการสรวง
ดวงฤดีเศร้ามิเซาซา
ขอท้าวสู่ด้าวทิพย์
ล่องโพยมลิบคระไลลา
คล้อยผ่า
1683
1
0
หน้าส่วนตัว
