ตัดต้นรัก นับร้อย ทยอยล้ม สะบัดคม มีดใส่ แล้วใจหาย มองต้นรัก ยางเปื้อน เกลื่อนกระจาย ช่างทำลาย ง่ายนัก ต้นรักเอย แต่สักวัน ถึงเวลา ฟ้ากำสรด กลั่นเม็ดหยด หยาดฝน จนระเหย กอต้นรัก ก็ผลิใหม่ ให้เหมือนเคย กลับงอกเงย งดงาม ตามเวลา แต่ต้นรัก เกิดในใจ ตัดไม่ขาด พิศวาส ด้วยเล่ห์ เสน่หา รักลึกล้ำ ฝังราก ยากคณนา อนิจจา สะบัด ตัดไม่ลง ตัดต้นรัก นับร้อย ทยอยล้ม กองทับถม สลาย กลายเป็นผง แต่ต้นรัก กลางใจ ไยยืนยง ยากปลดปลง ฝังราก เป็นซากใจ..
2118
29
0
หน้าส่วนตัว
