ราม ลิขิต
เพลงพิรุณ
๐เธอมาฟายน้ำตาต่อหน้าฉัน
ในคืนอันเพลงพิรุณละมุนไหล
มุกหมองหมองร่องแก้มช่างแนมใจ
บ่าระริกสะอื้นไล่ไปทั้งตัว
๐มาซบอกเทออกนะบอกเล่า
กระซิบเบาเพียงไรฉันไม่หัว
อย่าระแวงในฉันหรือพรั่นกลัว
เปิดเถอะรั้วขังจิตอย่าปิดเปรย
๐เพราะฉันรู้คุณค่าน้ำตายิ่ง
ด้วยเคยกลิ้งเกลื่อนหน้าจนชาเฉย
แต่ละเกล็ดเม็ดนั้นสวรรค์เอย
มันร้ายเลยนรกร้อนที่รอนราญ
๐ไม่ขอห้ามน้ำเนตรของเกดแก้ว
หากหลั่งแล้วชะจิตจากพิษผลาญ
ต่อให้ท่วมเชี่ยวแทงกันแสงธาร
จะขอต้านชลธีไม่หนีเธอ
๐เพื่อพบพรุ่งพระจันทร์กระจ่างแจ่ม
ฉันจะแซมมาลัยไปเสนอ
ทัดมะลิเสียบไล้ไล่ละเมอ
ปัดลมเพ้อรำเพยให้เลยลอย
๐หัวใจฟ้าอุราฝนใช่ปล้
2000
3
0
หน้าส่วนตัว
