วิจิตร
วิเวกแว่วแผ่วคำหอมในภวังค์
สกาวดั่งแสงสุกใสในฟากฟ้า
ร้อยดวงเดือนดวงดาวพราวศรัทธา
เป็นวาจาคำสอนอ่อนลาวัณย์
เอาผาหินหลอมหล่อให้ก่อเกิด
แกร่งกำเนิดหน่อเนื้อเชื้อสวรรค์
กล้าน้อยน้อยค่อยเติบโตในคืนวัน
เป็นเมล็ดพืชพันธุ์ของพงไพร
แตกพุ่มงามตามป่าเขาลำเนาถิ่น
ออกดอกยินยลงามตามไศล
เป็นอาหารให้ป่าดงได้อุ่นใจ
แผ่กิ่งใบเติบกล้าตามหน้าปี
หยั่งรากลึกลงดินถิ่นลำเนา
ให้ร่มเงาผู้อาศัยได้สุขศรี
แตกใบทั่วท้องทุ่งเขียวขจี
ให้ดินมีความอุดมด้วยร่มใบ
ในน้ำให้มีปลา ในนามีข้าว
ข้าวอยู่เต็มอู่เล้าหลังใหญ่
เฮือนชานอยู่ดีบ่มีภัย
ปลูกอะหยั๋งกะได้ผลงามงาม
ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเมล็ดพ
2555
15
0
หน้าส่วนตัว
