ยามตะวัน ครั้นอรุณ อุ่นใจวาว ทุกคนก้าว เยื้องย่าง ต่างวิถี ตามแบบอัน มั่นคง คุณความดี เป็นสุขศรี สรรสร้าง ทางพากเพียร งานหมุนเวียน วันแล้ว ก็วันเล่า ทุกข์สุขเร้า ร่ำไป ฝักใฝ่เขียน จดถ้อยร้อย จารึก เป็นบทเรียน กานท์ก่อเวียน ใจกระจ่าง ต่างอารมย์ ยลเย็นเห็น อารมณ์ ข่มตัวตน ได้ขุดค้น ความคิด ผิดหมักหมม รู้ใฝ่ฝึก ละวาง สิ่งหลงตรม บ้างชื่นชม บรรเทา จนเบาบาง ทุกข์มากมาย หายลับ ลดถดถอย จิตฟุ้งฝอย ฝันกลับ สลับวางว่าง แลเลือนราง แล้วเกิด ใสกระจ่าง หายอ้างว้าง อบอุ่น ละมุมละไม