ท่องเมฆา
เมื่อวานนี้ไปเหนือเขื่อนหาเพื่อนเก่า
อยากจะเอาแพล่องต้องเดือนฉาย
แสงจันทร์นวลชวนฝันพรรณราย
ระยิบพรายระยับพราวคราวคืนเพ็ญ
แพน้อยน้อยลอยวนบนผิวคลื่น
ไม่อยากตื่นหลับตาฝันเมื่อพลันเห็น
จันทร์กลมนวลชวนใจไร้ลำเค็ญ
แสงโสมเย็นสาดสบกระทบใจ
เหนือเขื่อนนี้มีความหลังครั้งเก่าก่อน
คราวร้าวรอนจากรวิวรรณที่หลงใหล
จากเจ้ามาสู่ป่าเขาลำเนาไพร
หนทางไกลเจ้าจึงพรากต้องจากกัน
ผืนน้ำกว้างแต่ใจอ้างว้างกว่า
เย็นธาราเยือกดวงจิตคิดโศกศัลย์
สะทกคลื่นสะท้อนครวญหวนจาบัลย์
ระลึกวันรวิหวานรานร้าวทรวง
รวิร่วงลับฟ้าจำลาจาก
ศศิพรากในคืนผ่องต้องแดนสรวง
ดาราเจ้าจากไกลไร้คู่ควง
ฟ้าจะทวงสัญญาใจจากใครดี