ใจคนคอยหงอยเหงาเศร้าทั้งดวง ลาลับร่วงดวงจิตหมดสิทธิ์คว้า สิทธิ์ที่ได้มีเพียงคราบน้ำตา รอวันเวลาของตัวมัวหมองใจ เมื่อไหร่หนาถึงคราวันที่รอ สุดเกินท้อรอเกินดวงลวงหมองไหม้ โอ้ใจเอ๋ยเมินเฉยบ้างได้ไหม รอแล้วหายแล้วหายกับสายลม นั่งนับดาวที่ร่วงห้วงเวหา ตกกี่คราจึงมาหาสุขสม คงหมดหวังไขว่คว้ามาดอมดม คงอกตรมขมขื่นกลืนน้ำตา บอกสายลมให้รู้คู่ห่างหาย วานฝากสายลมหนอขอเถิดหนา หวนมามองคนร้องนองน้ำตา อย่าเมินหน้าหนีเลยคนเคยลวง
842
1
0
หน้าส่วนตัว
