BongNothMaRu
ในคืนที่ท้องนภาคราไร้ดาว
ภาพเก่าเก่าเรายังหวนให้ใจเหงา
เป็นเรื่องราวในวานวันของสองเรา
ยังคงเฝ้าตามหลอกหลอนบั่นทอนใจ
มองท้องฟ้านภาครึ้มอึมทึมสี
ภาพคนดียังเด่นชัดในใจเหงา
แม้วันนี้จะจบแล้วเรื่องของเรา
แต่ใจเฝ้าห่วงยังหาทุกนาที
ไม่อาจจบลบเลือนหายในยามนี้
เพราะยังมีเยื่อใยรักสลักฝัง
แม้ตอนนี้ที่ต้องอยู่อย่างลำพัง
ใจฉันยังย้ำแน่นหนักรักไม่คลาย
แม้จะรู้ไม่อาจหวนได้อีกแล้ว
ใจไม่แคล้วบ่มเมล็ดแห่งความหวัง
ว่าสักวันเจ้านกน้อยหวนคืนรัง
สุขสมดั่งที่ผ่านมาคราฝันไป
แต่คงเป็นแค่ความหวังดั่งแล้งลม
พัดขื่นขมโหมกระหน่ำซ้ำใจเหงา
เป็นแค่เพียงภาพหลอกหลอนซ่อนในเงา
ข้างในเราเจ้าดวงใจ ที่ร้าวราน