กุ้งหนามแดง
*กาพย์สุรางค์นางค์ ๒๘*
ฉันเป็นลูกกบ....วันวันร้องอ๊บ....เสียงกลบกะลา
พร่าแปร่งทุ้มลึก....ยังนึกทุกครา....มืดมนหนักหนา....จำกัดสถาน
ใครผ่านวานเตะ....ขวางทางกะเกะ....เปิดรับขับขาน
หูตาฝ้าฟาง....หลงพรางอยู่นาน....ขอบคุณทุกท่าน....ชี้ทางให้เดิน
ยังกระโดดไหว....แม้ถูกขังไว้....เป๋ปัดขัดเขิน
ปรับตนเข้าหา....โลกาเพลิดเพลิน....ระหกระเหิน....กบเปิ่นหนึ่งตัว
อยากใช้ชีวิต....เรียนรู้ถูกผิด....สว่างสลัว
ตื่นลึกหนาบาง....แคบกว้างพันพัว....เห็นโลกให้ทั่ว....กว้างกว่าที่เคย..
..
*โคลงสี่สุภาพ*
เจียมตนยังอ่อนด้อย.....ภาษา
หมกซ่อนในกะลา.......ต่ำต้อย
สัมผัสแค่หญ้าคา........ครอบคว่ำ
2122
11
0
หน้าส่วนตัว
