เจ็บจนเหลือจะเอื้อนเอ่ย กับความเฉยเมยยามเมินผ่าน ไม่รู้จะอีกกี่นาน ความร้าวรานจะหมดไป เพราะเฝ้าฝันอยู่เสมอ วันหนึ่งจะมีเธออยู่เคียงใกล้ แต่เมื่อไม่อาจจะเป็นไป ความเสียใจก็มากเกิน ไม่อยากได้คำว่ารักมาก แต่อยากได้ความรู้สึกอันเก่าก่อน ความห่วงหาความอาทร ความไหวอ่อนในดวงตา...