ไร่ผาสุก กาญจนบุรี
สายลมพริ้ว..ปลิวพัด..สบัดไหว
สี่ห้องใจ..พี่ว่าง..ช่างเหน็บหนาว
ขาดไออุ่น..จากน้องยา..มาบรรเทา
ลบความเหงา..หนาวเหน็บ..ที่เจ็บทรวง
โบราณว่า..หนาวลม..ให้ห่มผ้า
หากหนาวฟ้า..ผิงไฟ..ให้คลายหนาว
อยากมีแฟน..เคียงคู่..อยู่กับเรา
สาวใดเล่า..หนาวเหมือนพี่..ที่รำพัน
แม้นรูปร่าง..หน้าตา..ไม่สะสวย
ถึงไม่รวย..ในรูป..จูบไม่หอม
ร่างเล็กใหญ่..ไม่สำคัญ..ฉันนั้นมอง
ขอเพียงน้อง..ไม่กลอกกลิ้ง..รักจริงใจ
พี่จะให้..นวลปรางค์..ช้างเท้าหน้า
ดั่งพญา..ยิ่งใหญ่..ในไพรสนฑ์
บริวาร..มากมาย..อีกหลายคน
ขอหน้ามล..เนื้อเย็น..โปรดเห็นใจ
ส่วนตัวพี่..ขอเป็น..เช่นควาญช้าง
คอยบอกทาง..นิดหน่อย..กลอยใจจ๋า
เราทั้งสอง..