เจ้าขาว
ผีเสื้อเอย
ใยเจ้าจึงร่ายรำแค่ในบทกวี
แล้วในท้องฟ้านั้นเล่า
...ปีกเจ้าช่างดูอ่อนล้า
นกน้อยเอย
ใยเจ้าจึงร่ำร้องแค่ในบทกวี
แล้วในแมกไม้นั้นเล่า
...เสียงเจ้าช่างแหบพร่า
เด็กน้อยเอย
ใยเจ้าจึงร่าเริงแค่ในบทกวี
แล้วใต้แสงดาวนั้นเล่า
...เพียงเริ่มฝัน เจ้ากลับหวาดผวา
ท้องฟ้าเปลี่ยนไปใช่ไหม
พงไพรไม่เหมือนเดิมรึเปล่า
โลกล่ะ แตกต่างไปจากเดิมเช่นไร
เธอ
ยังมีดอกไม้บ้างไหม
เธอ
ต้นไม้ยังผลิผลรึเปล่า
เธอ
สายลมยังพัดโชยใช่ไหม
หากยังมีกลิ่นหอมลอยมา
เธอลองสูดลมหายใจ
อาจจะพบว่ามีเรี่ยวแรง
หากยังจำความหวานนั้นได้อยู่
จงเปล่งเสียงร้องอย่างเริงร่า
อาจจะพบว่าความสุขไม่จา