Darkness_Hero
โอ้... อนิจจาตัวเราก็เท่านี้
เหมือนไม่มีพสุธาจะอาศัย
ครั้งหนึ่งเคยลาภยศขจรไกล
กลับร่ำไห้หลังหน้ายิ้มในอกตรม
สกุณายังมีที่ให้พักผ่อน
ไม่ต้องเร่ร่อนกายให้ขื่นขม
จำสร้างภาพจำแลงมาชื่นชม
ว่าโลกกลมๆยังคงรับพิจารณา
ด้วยเพราะเป็นโจรร้ายทำลายชาติ
ทำลายราชทำลายแม้ศาสนา
เลือดบริสุทธิ์อาบร่างทั้งกายา
พสุธาแห่งใดให้ข้าเหยียบยืน
แผนชาติชั่วสารเลวถูกร่วงรู้
คนจึงสู้ร่วมขับไล่ข้าทนฝืน
จำหนีคุกหนีตารางหวังโต้คืน
แต่ที่ฝืนกลับไม่ตรงดังตั้งใจ
ยิ่งนับวันยิ่งไร้ซึ่งแผ่นดิน
แม้ทรัพย์สินเหลือคณานัจะบไหว
แต่ไร้แล้วพสุธาให้ข้าไป
คงเหลือไว้ที่ในนรกยังคงมี
เคยยกตัวเทียบบุตรฟ้าพระยาตาก
5120
38
0
หน้าส่วนตัว
