ข้าวของแพงน่าดูจนรู้สึก มิได้นึกไปเองอวดเก่งหือ ขึ้นราคาทุกอย่างเสียงครางฮือ แต่ละอย่างจะซื้อคือไตร่ตรอง เลือกเฉพาะจำเป็นประเด็นหลัก ไม่เก็บกักตุนไว้ให้เสียของ ปัจจัยสี่ลดหลั่นตามครรลอง พอประทังปากท้องที่ร้องเตือน ไม่ถึงกับอดสลับกับมื้ออิ่ม ข้าวยังนิ่มพอใช้แม้ไม่เหมือน กับแต่ก่อนเคยคุ้นหอมกรุ่นเลือน ต้องกลบเกลื่อนทุกครั้งยังมีกิน ยุคข้าวยากหมากแพงเริ่มแจ้งเกิด รับมือเถิดตั้งสติหลีกติฉิน เอาตัวรอดก้มหน้าให้ชาชิน อย่าหมายยิน "ยอมรับ" เร่งปรับตัว ..