ชญานิศ
แรกรักเธอเผลอไปใยตรึงจิต
แนบสนิทชิดไปทั้งใจกาย
ที่ทำไปไม่รู้ว่าใจต้องสลาย
เพราะรักมากลับกลายแทบวายชีวี
จึงของเตือนรุ่นน้องอย่าลองผิด
อย่าริคิดปลิดปลงอย่างสงสัย
ขอให้คิดสักนิดก่อนทำไป
ว่าต้องรอวันและวัย วันแห่งชัยที่สมควร
คนเรารักกันมันไม่ผิด
ยามนั้นตรึงตราจิตมิตรข้างกาย
แต่ยังมีสิ่งหนึ่งบ่อนทำลาย
นั่นคือกายเสียไป...ใช่กลับคืน
พี่นี้ประสบพบกับตัว
ว่าอย่ามัวเชื่อคำเขาเรามัวหมอง
สิ่งที่ได้ใช่รักแท้แค่รักสำรอง
รักทดลองประลองเชิงความเป็นชาย
รักตัวเองเถิดน้องตรองถ้วนถี่
เพราะยังมีผู้ที่รักเรามากกว่า
คือบิดรและมารดาให้กำเนิดมาชีวิตเรา
เขาจะรักเราอย่างไรเราไม่รู้
ไม่มีทาง