พุดพัดชา
แพม ขอบคุณมาก
ที่มีท่านผู้อ่าน ที่แสนดี มากมีน้ำใจ
ที่ได้ให้กำลังใจ และยกย่อง เรียกว่า นักเขียน....
สารภาพนะคะ..ว่าจั๊กกระจี้
และแสน ละอายใจ ที่ได้ยินได้ฟัง ใครมาเรียกอย่างนี้
ทั้งๆที่อยากจะเป็น อยากจะรับไว้ใจจะขาด...
โอ้.. คำที่แสนดี....นักเขียน...อื้อฮือ...
ช่างแสนสวย แสนงาม ในความรู้สึก
แต่ขอบอก..นะคะ ว่า..มันคงเป็นไปไม่ได้.
เพราะคำคำเดียวนั้นมัน..ยิ่งใหญ่..
ไกลเกินคำว่า... ดาวเอ๋ยดาวน้อย
ที่ลอยสูงเด่น..ซะอีกนะ แม้อยากจะคว้าไขว่
คำว่า นักเขียน นั้น
สำหรับในใจในความรู้สึก ของแพม
มันล้ำลึก ลึกลับเลอเลิศ สูงค่า สูงส่ง
ราวกับดาวอังคาร ที่ไกลเกินเอื้อมเลยค่ะ ไ
901
5
0
หน้าส่วนตัว
