มิสามารถ........... มิสามารถมิหาญอาจมิอาจกล้า เอื้อมดอกฟ้ามาประดับกับใจฉัน ด้วยค่าน้อยด้อยค่ามากกว่ากัน ฉันเป็นฉันคนต่ำต้อยด้อยกว่าเธอ....... เธอนั้นเป็นดอกฟ้าค่าสูงนัก คงประดับแจกันทองผ่องเสมอ ฉันต่ำเตี้ยเรี่ยร่อยคอยมองเธอ คอยชะเง้อมองดอกฟ้าคราเยี่ยมกัน มิสามารถ....... มิสามารถอาจเอื้อมเป็นเพื่อนฝัน ด้วยเธอนั้นล้ำค่าเกินจำนรรจ์ ดุจสวรรค์สรรค์สร้างนางพญา ได้แต่มองแอบจ้องนวลน้องเจ้า ได้แต่เล้าโลมไว้ในใจข้า ในชาตินี้คงไม่มีวาสนา ขอชาติหน้าเทียมดอกฟ้าดอกนี้เอย.........