ขุนศรี
บนเส้นทางหว่างชีวิตผลิตผล
งานสร้างคนแสนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าหนา
อุทิศตนเพื่อสังคมสมอุรา
สอนศิษย์มาหลายรุ่นหนุนได้ดี
บนเส้นทางอย่างยาวไกลวัยเกษียณ
วันวนเวียนปีเปลี่ยนเวียนดิถี
ใจหวาดหวั่นหวิวสั่นเทาเหงาชีวี
คล้ายสุรีย์แสงสีสิ้นลงดินไป
เสียงเจี๊ยวจ๊าวเจ้าศิษย์รักจักจางหาย
เด็กหญิงชายไล่เล่นกันสนั่นไหว
เสียงคำฟ้องร้องไห้เริ่มห่างไกล
จารึกไว้ความทรงจำคำสอนคน
แววตาเศร้าเหงาหงอยคอยครูสอน
ถ้อยคำอ้อนครูครับ...ขาน่าฉงน
วิญญาณครูผู้เกษียณวะเวียนวน
ศิษย์รักตนอยู่อย่างไรไปในกาล
ครูครองตนครองคนบนขอบเขต
คำนิเทศพิเศษสู้รู้กล้าหาญ
เป็นคนดีศรีสังคมอุดมการณ์
สร้างสืบสานประเพณีที่ดีมา