ปลากัดจีนครีบแก้ว
มองดวงจันทร์ฉันเห็นเป็นเพียงเสี้ยว
มองป่าเขียวเขียวชอุ่มพุ่มไสว
มองหน้าผาสูงชันเป็นพันไป
มองลำธารน้ำใสที่ไหลเย็น
มองกลีบบัวลอยอยู่ชมพูอ่อน
ลอยสลอนในคงคามาให้เห็น
มองสิ่งใดเป็นสิ่งนี้ที่มันเป็น
ดวงอาทิตย์ยามเย็นก็เห็นงาม
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่เห็นได้
ก็คือใจดวงนี้มึคำถาม
ว่าฉันรักฤาไม่รักไม่ได้ความ
เพียงเป็นห่วงเธอทุกยามฤาว่าไร
เป็นแค่หวงห่วงใยในความห่าง
ระยะทางจะห่างหายสักเพียงไหน
ฤาเรียกว่าความรักให้หนักใจ
ฤาไม่ใช่แค่คิดใกล้ชิดกัน
แต่ทำไมเป็นห่วงได้ขนาดนี้
เหมือนว่ามีสายใยในใจฉัน
เป็นคนเดียวฤาว่าเธอก็เหมือนกัน
ช่วยตอบฉันสักคราวให้เข้าใจ
รักบอกรักไม่รักบอกไม่รัก
จ
1152
5
0
หน้าส่วนตัว
