พรรณ
เข้ามาอ่านกลอนเขาทุกเข้าค่ำ
เป็นประจำเฝ้าคิดพรรณไหลหลง
ใจหนอใจทำไมใฝ่พะวง
บอกตรงตรงคิดวุ่นวายในอุรา
ตั้งแต่แรกแตกเนื้อสาวคราววัยรุ่น
ไม่เคยอุ่นใจมากแบบนี้หนา
ขอใครช่วยไขความงามวาจา
รักแรกสาวพรรณนั้นเป็นเช่นไร
ยากที่จะห้ามใจไม่คิดถึง
ใจดื้อดึงคิดถึงเขาเป็นไฉน
อยากอ่านกลอนของเขาทุกครั้งไป
ดวงหทัยสาวพรรณอัดอั้นจริง
พรรณเขียนกลอนมาเผยให้เขาอ่าน
มาแจงขานให้รู้อกผู้หญิง
แม้จะหยิ่งและเปรี้ยวเป็นของจริง
จะหยุดนิ่งก็กระไรหนอใจพรรณ..
จึงบ่ายหน้ามาใหม่ให้ใจชื้น
รอวันคืนเขาหน่ายใครคนนั้น
จะต้องรออีกสักกี่ร้อยวัน
ใจของพรรณขอจงมั่นนิรันดร์ไป