ภู ภัทรชนน
พี่ชายวาดรูปโลก สวยสีเขียว
น้องชายวาดจันทร์เสี้ยว สวยสีขาว
น้องหญิงวิ่งวุ่น วาดหมู่ดาว
อวดกันกล่าวว่าต้องแต้มภาพแย้มยิ้ม
พี่ชายป้ายสีแสด จนแปดเปื้อน
น้องชายหน้าเจื่อน จันทร์เกิดสนิม
น้องหญิงบอกไม่เอาต้องเพราพริ้ม
เพราะมือนิ่ม พี่ไม่นิ่ง ไม่แน่นอน
แล้วต่างเติมสีสันกันยกใหญ่
ยิ่งวาดไปเรื่อยเรื่อย ยิ่งเหนื่อยอ่อน
ใครผู้ป้ายสีแสด โลกแผดร้อน
น้องชายวอนวาดสีเขียวให้เหมือนเดิม
น้องหญิง งอแง แง่งอนง้อ
พี่หนูขอสีขาวแต้มดาวเพิ่ม
น้องชายนั่งอมยิ้มอิ่มจันทร์เจิม
พี่ชายเติมสีจ้า จะว่าอะไร
พี่ชายบ่น สีทุกสี คือสิ่งเปื้อน
คิดจะกลบเกลื่อนกันอยู่ได้
เสื้อเปื้อนสีแม่ก็ซัก ทุกครั้งไป
แม่ตีให้ก