หน้าส่วนตัว
ยามเหมันต์ถึงแล้ว เหน็บหนาว
มวลหมู่เหมยสกาว อร่ามฟ้า
แตกดอกสวยพร่างพราว ทุกสิ่งมาแฮ
ชูช่อออกอวดอ้าง หอมฟุ้งจรุงใจ
ใครเห็นต่างสุขล้ำ งามตา
เอิบอิ่มในอุรา แน่แท้
ดั่งดอกสวรรค์มา สถิต เคียงดิน
คลายทุกข์โศกหายแล้ จิตให้คนึงหา
พาลมพัดโบกพริ้ว เหมยไกว
ดอกร่วงงามไสว แผ่นหล้า
เติมแต่งดินสดใส อีกครา
ช่างรื่นรมย์อกอ้า สุขล้ำในแดนดินฯ
3132
2
0
