..หนึ่งทิวา หนึ่งราตรี ที่เหยียบย่ำ เดินซ้ำซ้ำ คลำหา ฟ้าสดสวย ป่าคอนกรีต กรีดใจ ให้ระรวย แทบมอดม้วย มอดไหม้ ในนาที ..นึกอยากท่อง วนา ป่าไพรศรี เขียวขจี สีสัน พันธฺ์สดใส ป่าร่มรื่น ร่มเย็น เห็นใกล้ไกล ธาราใส ลมไหวโบก กระโชกกาย ..ณ.ป่านั้น คืนวัน มิจางหาย ดาราฉาย เดือนเด่น จันทร์เพ็ญใส ตะวันส่อง ท้องฟ้า ชลาลัย อาบอุ่นไอ แห่งป่า พนาพันธุ์ ..ณ.ปีนี้ ที่ย่ำ เช้าค่ำนั้น หาใช่พันธุ์ ป่าเขียว กิ่งเรียวไหว กลับเป็นป่า คอนกรีต กรีดกินใจ ร้อนมอดไหม้..หาใช่ ให้ร่มเย็น..
1696
8
0
หน้าส่วนตัว
