สุรศรี
..........ดาวนั้นมี...ไว้...เบิ่ง
สูงเสียดฟ้า ดารดาษดวงดาว
พราวพรายแสง อยู่เทิงปลายฟ้า
ส่องทางให้ เห็นไกลเฮืองฮุ่ง
ดาวไก่น้อย หลายล้นหลากมี
สวยหยาดฟ้า ลงดินสูงส่ง
งามหยาดย้อย นางฟ้าบ่ปาน
งานการสูง กว่าคนทั้งค่าย
คนส่ำอ้าย ตาน้องบ่เหลียว
คนจั่งอ้าย ซาวนาหน้าก่ำ
ทุกข์ยากไฮ้ เงินไซ้บ่มี
งานการสร้าง วันวันเตะฝุ่น
หลงปองเจ้า นางฟ้าผู้สูง
หงส์หยาดฟ้า สยองหยาดธรณี
โตจั่งกา บ่เจียมโตน้อย
ฝันสืบมื้อ คิดนำหน่ำหน่ำ
กากับหงส์ ฮ่วมคอนบ่มีได้
สูงเสียดฟ้า มีแต่เดือนดาว
มือบ่ยาว เอื้อมเถิงโตน้อง
ได้แต่แหงน เหลียวมองยามค่ำ
พอหลับฝัน นับมื้อสืบเว็น ..น้องเอ้ย...ฯ
..................
1734
7
0
หน้าส่วนตัว
