มัวอายครูบ่รู้ วิชา คอยไถ่ถามปัญหา จะได้ ความกระจ่างในปัญญา เป็นเลิศ ครูท่านพร้อมสอนให้ หมดไส้หมดพุง หลงทางชีวิตนั้น เสียเวลา ใฝ่พะวงหลงนางฟ้า เมื่อนั้น ต้องวิโยกโศกา รันทด หดหู่ เหมือนว่านภากั้น ยากแท้ สมใจ คำโบราณกล่าวอ้าง เอาไว้ อายภริยาเมื่อใด นั่นแล้ว หาทายาทสืบเชื้อไข ยังยาก พงษ์เผ่าคงมิแคล้ว หมดสิ้น นามสกุล ถ้าหากให้ถูกต้อง ตามตำรา ควรเลือกภรรยา พรั่งพร้อม เอาอย่างที่รู้วิชา ดีเลิศ ประเสริฐที่รายล้อม บุตรนั้นชาญฉลาด