นายธนา
เมื่อฟ้าค่ำย่ำคืนใจขื่นขม
ทุกข์ระทมจมทุกข์สุขจางหาย
ใจเจ้าเศร้าเหลือไรให้เดียวดาย
เพราะแพ้พ่ายความรักตระหนักใจ
เที่ยวค้นหาความรักหลากหลายครั้ง
ด้วยความหวังพบจริงสิ่งสดใส
อยากรู้จักรักแท้เป็นอย่างไร
จึงเผลอใจหลงใหลไปกับมัน
เมื่อหลงใหลจึงเหลวไหลตามไปต่อ
เฝ้ายินยอทอทำกับความฝัน
ฝันละเมอเพ้อใจอันไหวหวั่น
รำพึงพันหวานซึ้งตราตรึงใจ
คิดว่าพบรักแท้เป็นแน่แล้ว
จึงแน่แน่วทุ่มเท่หลงเล่ห์ให้
ให้ลวงหลอกปลอกลอกทั้งหัวใจ
เหตุไฉนไยช่างทำช้ำเหลือทน
คำที่เอ่ยทุกเวลาบอกว่ารัก
รักมากนักเป็นอย่างไรจักไม่สน
แต่แล้วไฉนหนอใจใครบางคน
กับลืมคำพร่ำพ้นจนหมดเลย
นี่แห
1260
4
0
หน้าส่วนตัว
