...ถนนสายเหงา...
ต้นไม้ทึบเทาเหว่ว้า
ปลิดใบสีเหลืองร่วงลา
น้ำค้างหยาดมารินอาทร
นกเปลี่ยวกลางไพรร้องก้อง
ขับร้องเพลงฝันอันแออ่อน
เพลงบาดพิษแผลร้ายรานรอน
เพลงอ้อนความเดียวดายในหนทาง
ความเหงาเจ้าเหมือนเพื่อนสนิท
แม้ชีวิตจะสับสน...เคว้งคว้าง
มืดมิดมิเห็นแม้เลือนราง
ความเหงาเจ้ายังปลอบคนตรม