วิจิตร
ตกกี่ชั้นโตไม่เคยไหวหวั่น
ยังมาเรียนทุกวันไม่ขาดคร้าน
แม้ใครต่างชมโตว่าบ่เอาถ่าน
โตยังยิ้มบานยอมรับไม่ระอา
มันเหนื่อยนักโตก็พักไม่หนักหนา
ฟุบลงหลับให้ตำราเดินเข้าฝัน
มานีมานะปิติชื่นชีวัน
เจ้าแก่พัลวันหอมแกล้มชูใจ
ตื่นจากฝันโตคิดเห็นแค่ไข่ไก่
ตอนเช้าแม่ใส่มาเป็นกับข้าว
ใกล้เที่ยงท้องโตมันหิวตาเป็นดาว
ระยิบระยับแวววาวเต็มห้องเรียน
คุณครูครับโตอยากจะพากเพียร
แต่เมื่อเขียนเรี่ยวแรงโตก็หดหาย
ครูครับขอพักกินข้าวให้สบาย
แล้วตอนบ่ายค่อยมาเรียนดีไหมครู
ใช่ว่าโตขี้เกียจไม่อยากเรียนรู้
แต่ทุกเช้าตรูต้องตอนวัวไปลาม
จึงมาเรียนสายหิวข้าวในทุกยาม
เพราะข้าวสักชามตกท้องยังไม่มี
เ
984
6
0
หน้าส่วนตัว
