หมองอิง
เด็กผู้หญิง..ตัวน้อย ๆ ..คนนี้..
มันไม่มี..หรอกนะ..ความเสแสร้ง..
คิดสิ่งใด..ก็ทำไป..ตามแสดง..
ไม่เคยคิด..แก่งแย่ง..ชิงใคร ๆ ..
ไม่หรอกนะ..ฉันไม่อยาก..ไขว่คว้า..
ค้นหา..เส้นทาง..ชีวิตใหม่..
พอใจแล้ว..ได้เท่านี้...ฉันพอใจ..
เป็นฉัน..ที่ไม่เหมือนใคร..ไม่เห็นต้องแคร์..
ตัวฉัน..นี่แหละ..คือฉัน..
ไม่มีวัน..เป็นอื่น..ผันแปร..
ในบางครั้ง..อาจมีบ้าง..ที่ขี้แย..
แต่ช้าแต่..นี่แหละ..คือตัวตน..
โลกนี้..มันช่างวุ่นวาย..
ผู้คนมากมาย..ยังคงสับสน..
ฉันเอง..ใช่ว่า..จะต่าง..จากใครหลายคน..
แต่ยัง..ดั้นด้น..ก้าวเดินทาง..
ถามว่า..ฉันเหนื่อยมั้ย..
เหนื่อยแทบขาดใจ..จนอยากปล่อยวาง..
แต่ทว่า..นั่นคือ