พู่กันของหูกวาง
อยากบอกพ่อว่า...
พ่อคือน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตผม
พ่อคือผ้าห่มคอยห่มผม
พ่อคือที่พักใจยามทุกตรม
พ่อคือลมที่พัดทุกข์ไป....
อยากบอกพ่อว่ารักพ่อ...
แม้ผมเจ็บที่พ่อตี...จนร้องไห้
อยากบอกพ่อว่า...ผมไม่เป็นไร
แม้พ่อจะตะคอกอะไร...จนผมเสียน้ำตา...
แต่ผมก็รู้ว่าพ่อรัก...
แม้ความในใจมันมักพิสูจน์ไม่ได้
แต่ตราบใดที่โลกยังหมุนไป...
ผมจะรอเพื่อซบอุ่นไอ และเข้าใจที่พ่อทำ...
มีบางครั้งที่ผมดื้อ...
ไม่อยากให้พ่อถือ...แล้วว่าผม
แม้พ่อจะไม่เคยชื่นชม
แค่อยากให้พ่อบอกว่าผม...ทำได้ดี
ผมมีพ่อคนเดียว...
และจะรักพ่อคนเดียวคนนี้...
แม้พ่อผมไม่รวย...หรือใจดี
แต่ตราบใดที่ชีวิตผมมี...พระคุณของพ่อที