กุ้งหนามแดง
ในวัยเยาว์จำได้ไปบ้านนอก
ยินแม่บอกเยี่ยมยายคลายถวิล
จัดกระเป๋าสัมภาระกะของกิน
น้ำท่ารินใส่ขวดมีลวดลาย
นอนไม่หลับกลางคืนมันตื่นเต้น
เดินทางเป็นครั้งแรกแปลกที่หมาย
แม่ห่มผ้าให้หน่อยค่อยสบาย
จึงผ่อนคลายกังวลจนหลับไป
ตื่น ตื่น ตื่น เช้าแน่แค่ตีห้า
ไม่รอช้าปลุกอาบน้ำฟอกซ้ำได้
แล้วแต่งตัวปะแป้งแจ้งผ้าใบ
ใส่หมวกให้ดูเท่เก๋ไม่เบา
แล้วพาขึ้นรถเมล์วิ่งเป๋ปัด
แทบจะพลัดตกม้าคว้าเอาเสา
ถึงซะทีหัวลำโพงนั่งโยงเรา
แม่ไปเข้าคิวซื้อถือตั๋วมา
เห็นผู้คนมากมายทั้งชายหญิง
อยากรู้จริงเขาจะไปไหนกันหนา
จะเหมือนเราหรือเปล่าไปเฝ้าตา
หรือแวะมาดูรถไฟใช่ไหมเอย
บ้างหิ้วลังแม่โขงนุ่งโจงรั้ง
ห
794
6
0
หน้าส่วนตัว
