krajokngao
จากวันวานวันนั้น..วันที่จาก
วันที่พรากวาจาไม่เอื้อนเอ่ย
ฉันคนนี้ก็เหมือนเป็นจำเลย
ไม่เฉลยก็รู้ความเป็นไป
อาจเจ็บช้ำ..ปวดใจในตอนแรก
ตอนที่แยกจากเธอมาใหม่....ใหม่
ต้องเจ็บปวด..รวดร้าว..ทรมานใจ
ผลสุดท้าย..ได้ตายไปจากเธอ
ในวันนี้...มีเพียง..ฉันคนใหม่
คนที่ใจเว้นว่างมาเสมอ
ขอลบเลือนเบือนหน้าหนี..คนอย่างเธอ
อย่าพบเจอ...กันอีกเลย..จนชั่วกาล
ความผิดหวัง ...ทรมานใจ..ทำให้คิด
ทบทวนจิต...รักตัว..และสงสาร
เพราะไม่มี...ตัวเธอไว้...ให้ร้าวราน
ก้าวข้ามผ่าน...มาด้วยใจ...ที่ทรนง
ฉันวันนั้น..ไม่เหมือนฉัน...ในวันนี้
คนเดิมที่..เธอรักได้...กลายเป็นผง
เหลือแค่เพียง..อดีตร้าย..ที่ยังคง
เต
1034
2
0
หน้าส่วนตัว
