หน้าส่วนตัว
นี่ก็เลยเวลาไปกว่าทุ่ม
แสนจะกลุ้มในอุราพาสับสน ท้องฟ้ากว้างเวิ้งว้างช่างห่างเหลือเกิน
มองออกไปข้างนอกออกหน้าต่าง ทุกๆอย่างนั้นมันเงียบไร้สิ่งผล
ป่านฉะนี้พี่ของน้องทำอะไรใยไม่มาชม ปล่อยให้น้องพูดกับลม
พูดกับฟ้าอยู่บ้าๆบอๆ พี่จะรู้หรือเปล่าเล่าว่าเจ้านั้นคอยอยู่ อีกสักครู่ก็ต้องไปแล้วพี่จ๋า น้องจะไปทำงานก่อนนะพี่แก้วตา แล้วประเดี๋ยวจะกลับมาหาพี่ยาอีกนะเอย....
820
2
0
