นรศิริ
สุขที่เพียงพอ
เหลืองอร่ามงามผ่องทั่วท้องทุ่ง
ราวเพชรรุ้งพราวพร่างกระจ่างใส
อรุณทองส่องหล้าฟ้าอำไพ
แพน้ำค้างกระจ่างใสทั่งผืนดิน
หมู่วิหคนกกาถลาร่อน
หมู่ภมรร่อนมาจากผาหิน
บุปผชาติหอมสวยระรวยริน
นี่คือถิ่นแดนสรวงปวงชนดอย
ดั่งชีวิตเดียวกันฉันท์น้องพี่
อริมาราวีมิเคยถอย
สู้ไม่พรั่นหวั่นไหวไร้สำออย
เด็กตัวน้อยแม้แก่เฒ่าเราสู้ตาย
สามัคคีมีมนต์ขลังพลังเลิศ
สุดประเสริฐน้ำจิตมิตรสหาย
รักษ์เผ่าพงศ์เราพร้อมยอมพลีกาย
สู้จนเฮือกสุดท้ายลมหายใจ
เหลืองอร่ามงามสง่ากลางป่าเขา
คือรวงข้าวหมู่เฮาแลไสว
ทุกผู้ต่างอิ่มเอมเปรมฤทัย
หอมกรุ่นกลิ่นข้าวใหม่ใจสุขจริง