๐ เมื่อหัวอกตกยากลำบากแย่
นี่เพียงแค่ขั้นต้นสุดทนต้าน
ต่อมน้ำตาพาพรั่งพรูช่างรู้งาน
อีกกี่นาน..กี่เนิ่น..เชิญกระทำ
๐ กระทืบถีบบีบลงตรงยอดอก
กระแทกตกชกต่อยที่รอยจ้ำ
กระทุ้งลงตรงหัวใจที่ไม่จำ
กระทั่งช้ำซ้ำให้หัวใจชา
๐ ไม่รับรู้..รับรส..ทุกบทเศร้า
ไม่รับเข้า..เข่นประสาท..หวาดผวา
ไม่รับแล้ว..รสเจ็บ..เหน็บอุรา
เชิญประดังประดา..มาให้พอ
๐ ชินชาแล้วรสร้าว..ที่เข้าล้ำ
ชินชาช้ำสิ้นเชื้อ..ไม่เหลือหลอ
ไว้รับรองหมองหม่น..เพียงต้นตอ
ที่แทบฝ่อ..ไร้รู้สึกสำนึกใด