เฌอมาลย์
ระยิบระยับแสงไฟในความหลัว
ดนตรีรัวเร่งจังหวะสะโพกไหว
โยกซ้ายขวาหน้าหลังอย่างเร้าใจ
ท่ามแสงไฟพร่ามัวสลัวตา
ต่างเมามันกันไปในคืนค่ำ
ต่างดื่มด่ำน้ำอำพันสุดหรรษา
ฤทธิ์ดีกรีเปลี่ยนนิสัยให้ชีวา
ระเริงร่าท้าทายไม่อายใคร
ด้วยความเขลาเมามายลืมอายสิ้น
ต่างดีดดิ้นยั่วยวนชวนหวามไหว
ดั่งแมงเม่าหลงระเริงเพลิงเปลวไฟ
นำพาภัยหาตนจนตรอมตรม
กว่าจะซึ้งถึงพิษภัยก็สายแล้ว
สิ้นวาวแววสิ้นสาวเศร้าขื่นขม
หลงระเริงเพลิงโลกีย์ที่โสมม
พาชีวิตติดหล่มจมราคี
เป็นดาวโรยหล่นลาน้ำตาร่วง
เคยเด่นดวงจากบ้านนามีราศรี
ก่อนสู่กรุงคือดาวเรืองเฟื่องชีวี
เป็นเทพีบ้านนาโสภาพรรณ
หลงลืมตัวทิ้งฐานถิ่นบ้านเกิด