ในโลกแห่งความจริง หงส์ย่อมหยิ่งในศักดิ์ศรี เมื่อกาไม่ใยดี หนีทำรังแต่พอตัว เป็นหงส์อยู่ส่วนหงส์ กาเขาคงรู้เงาหัว หลบไปไม่พันพัว กลัวถูกหมิ่นสิ้นเชิงชาย สายใยที่คงมั่น ตัดสะบั้นฝันสลาย รักเก่าไม่เสียดาย อายกว่าหากคลุกโคลน หงส์อยู่คู่นกยูง สังคมสูงสวมหัวโขน ไม่คุ้นคำหยาบโลน โดนผู้คนว่านินทา ขอบคุณที่จากไป ลืมห่วงใยเคยห่วงหา เธอสอนให้รู้ว่า กากับหงส์คงไม่ควร
3618
14
0
หน้าส่วนตัว
