พุด
เอนหลังนิทราวันฟ้าหม่น
หนาวเสียจนน้ำตาพรายพร่าไหล
กับลำพังเจ็บรานในดวงใจ
ไม่เป็นไรใจดวงนี้ที่ชาชิน
รักแค่มายาพาลวงหลง
สู่บ่วงกรงวิบากมิรู้สิ้น
วันนี้ภักดิ์พรุ่งนี้ชังน้ำตาริน
ตราบฟ้าดินตราบนี้จนสิ้นใจ
จึ่งตัดรักหักอาลัยไม่หวนไห้
กับเปล่าดายคืนฝันวันหวามไหว
รู้เมตตากลืนกล้ำให้อภัย
อดีตใครฝากแผลไว้มิหมายจำ
ยิ้มกับสายลมพรมพัดชื่น
ยามตื่นขอบคุณโลกได้อิ่มหนำ
มีดวงตาภายในพบพระธรรม
ได้ชื่นฉ่ำกับชีพนี้ที่แสนงาม....!
..................................
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song4.html
จงรัก
โปรด อย่าถาม ว่าฉันเป็นใคร
เมื่อในอดีตและโปรด อย่าถาม
ว่าอดีต
1082
6
0
หน้าส่วนตัว
