มองผืนดินเมื่อร้อน ฤดู นาไร่คลองหนองคู ผ่าวแล้ง บุษบงแม่ตราตรู เหินห่าง อกพี่เหือดขอดแห้ง อยู่ร้อนรอฝน ฤดูดลเปลี่ยนแล้ว คืนหวน ชลบ่ไหลกลับทวน นั่นน้อง รักจางเมื่อเซซวน ตกต่ำ นางจึ่งไกลจากห้อง บ่ย้อนกลับคืน กลางคืนนอนห่มไห้ ครวญหา เคยก่ายเกยสุดา ครั่นครื้น นอนแนบชื่นนิทรา เทียบอุ่น จากพี่ไปภูมิพื้น แห่งห้องหนใด อาลัยรักก่อนนั้น ติดเตือน คิดบ่เคยลืมเลือน อ่อนล้า ผิดใดแม่มาเฟือน ตัดเยื่อใยนา โอจุ่งคืนอกข้า ดั่งฟ้าโปรยฝน สุธาดลชุ่มชื้น ไพรเขียว ฝนพ
1063
3
0
หน้าส่วนตัว
