อาจารย์ นภาลัย (ฤกษ์ชนะ)สุวรรณธาดา ปี 2506
ประพันธ์โดย อาจารย์ นภาลัย (ฤกษ์ชนะ)สุวรรณธาดา อย่าลืมวันอันหวานปานน้ำผึ้ง เก็บความซึ้งซ่อนใจเอาไว้ฝัน ถึงอยู่ใกล้หรือไกลก็ใกล้กัน สบตาพลันรู้ว่ารักประจักษ์ใจ เราบอกกันเช่นนี้หลายปีก่อน เมื่อยังอ่อนต่อชีวันฝันสดใส เมื่อรักยังใหญ่ยิ่งกว่าสิ่งใด เมื่อคลั่งไคล้อุดมคติปณิธาน แล้วต่างคนก็ต่างเดินทางโลก ผจญโศกผจญสุขทุกสถาน รู้รุกรับขับคี่ยวจนเชี่ยวชาญ รู้เปรี้ยวหวานมันเค็มเข้มทุกรส ยิ่งเพิ่มวัยใจยิ่งพร้อยรอยตำหนิ อุดมคติต่างต่างก็จางหมด โลกสร้างคนคนใหม่ในโลกคด คนประชดประชันหยันชีวิต คนคนเก่าเราไปอยู่ไหนนั่น คนช่างฝันช่างซึ้งช่างตรึงจิต คนตาซื่อใจซื่อด