ตฤณ
ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนไป...
หัวใจคงไม่ร้าวไหวแปรผัน
อาการที่เห็นกันอยู่แล้วทุกคืนวัน
ก็คงต้องปล่อยมันไม่ใส่ใจ
ถ้าไม่มีกันในวันนี้...
คนดีคงอยากอยู่กับเขาใกล้ๆ
เทียบกันแล้วเราห่างกันแสนไกล
เปรียบหัวใจโดนกั้นด้วยกำแพง
คล้ายต้นไม้ใหญ่ใบหนา...
หากปราศจากคลอโรฟิลด์มาสังเคราะห์แสง
คงอยู่ไม่ได้ แห้งเหี่ยว หมดแรง
เปรียบคลอโรฟิลด์ดั่งกำแพง .. กั้นใจ
หากแต่ในเวลานี้...
เป็นหัวใจคนดีไม่ใช่ต้นไม้
อาจจะร้าวไหว โอนอ่อน ง่ายดาย
หากเพียงเธอเดินก้าวไป ไม่ใส่ใจ .. ดูแล
ต่างกันโดยสิ้นเชิงกับเขาคนนั้น
เปรียบเทียบกันฉันคนนี้เป็นผู้แพ้
บางครั้งที่ร่ำไห้ไม่ได้แปรว่าหัวใจจะอ่อนแอ
หากแต่ความหมา