หน้าส่วนตัว
ยามฟ้ามัวหัวใจไม่มัวหม่น
ความเป็นคนสอนใจให้มีหวัง
เดินต่อไปสร้างใจมีพลัง
มิรอรั้งดั่งนามอรอาภา
ยิ้มคือยิ้มพิชิตจิตภายนอก
ตานั้นบอกสิ่งใดไม่ถือสา
เพราะรู้ว่าชีวิตกับเวลา
ผันผ่านลากุมกรก้าวพร้อมกัน
ต่างค่าแต่กาลคืนตื่นเปลี่ยนวน
เช้ากลับยลบ่ายล่วงช่วงผายผัน
ยามเย็นย่ำมืดครึ้มเหมือนลืมวัน
แต่ฉับพลันสว่างใหม่ในเวลา
ฉากชีวิตมีสิทธ์มีเศร้าโศรก
ดั่งลมโบกพัดแรงแกร่งกร่อนหนา
ฤาเห็นแสงแรงร้อนดวงทิวา
ชีวิตพาฝันต่อก่อการงาน
และยังรู้ว่าอยู่ต้องมีรัก
ใจจึงภักดร์สมัครใจจะสืบสาน
1106
15
0
