ฉันใช่อยากเอ่ยคำว่าอำลา ไม่ใช่มาโอดครวญชวนหลงใหล มิใช่ลมผ่านพลิ้วลิ่วล่องไป เหมือนน้ำไหลหลากหลั่งยังชุ่มเย็น เราพบกันมีเรื่องราวมาเล่าสู่ เหมือนภาพอยู่ในฝันนั้นมองเห็น บรรยากาศที่ดียังเคยเป็น เสมือนเช่นจริงใจที่ให้กัน แม้ไม่มีพยานฤาสัญญา ห้วงเวลาล่วงนานกาลเปลี่ยนผัน แม้เหน็บหนาวผกผินบินสู้มัน ใช่ว่าเราจากกันนิรันดร์ไป