สุโขทัยถึงจะไกลจากเมืองลี้ แต่ดูดิ้กรรมนั้นช่างสรรสร้าง ให้สองเราพบกันระหว่างทาง การศึกษาเป็นสะพานให้เราเดิน เมื่อได้พบเหมือนคนที่แสนคุ้น มันอบอุ่นภายในไม่เคอะเขิน เหมือนเคนพบกันมานานเหลือเกิน แต่สุดท้ายก็ต้องห่างเหินจากกันไป เพราะหน้าที่และวิถีของเราสอง มีครรลองที่ต้องทำให้ผ่องใส หาเส้นทางบรรจบแม้สิ้นใจ คงเพียงได้แต่มองน้องนงค์คราญ ขอให้เธอพบสุขทุกค่ำเช้า เรื่องโศกเศร้าอย่าได้มีนะจอมขวัญ ส่วนตัวพี่จะอยู่ดูทุกวัน จนกว่าฝันจะเป็นจริงหญิงลี้เอย