วชรกานท์
แม้นอยู่ไกลหัวใจเหมือนอยู่ชิด
วนเวียนว่ายดวงจิตพิศมัย
หากเห็นหน้าค่าตาพาชื่นใจ
เฝ้าฝันใฝ่เฟื่องฟุ้งจรุงจินต์
แค่สื่อสาส์นกานท์ต่อเพื่อล้อเล่น
อยากกลายเป็นความจริงสิ่งถวิล
ขอแค่ฟังสำเนียงเสียงได้ยิน
แด่วดับดิ้นคงคลายหายทุกข์ตรม
คำค่ะขาพาใจอ่อนนอนไม่หลับ
ยิ่งสดับสลับถ้อยพลอยขื่นขม
ใช่เพียงเราเขาได้ไว้ชื่นชม
เพียงแค่ลมลิ้นคำแล้วจำลา
สื่อดวงมาลย์ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิคส์
ใจระริกระรื่นเห็นเป็นดวงหน้า
จินตภาพวาบหวังดั่งจันทรา
เจอดาราพร่างพรายรายล้อมเธอ
ดั่งได้รับมนตรามาตรึงจิต
คลุมครอบงำความคิดอยู่เสมอ
เราอยู่ไกลเขาอยู่ใกล้ได้พบเจอ
ฝันละเมอถึงนางคนห่างไกล
อยู่สุดหล้าฟ้ากว้