ดอกบัว
ผืนป้ากว้างสล้างทางชีวิต
ธรรมชาติลิขิตป่าผืนใหญ่
ปราศจากชื่อเสียงสำเนียงใด
มนุษย์ไซร้บัญญัติจัดขึ้นมา
ตั้งสมยานามนั้นปิงวังยม
นั่นดอกไม้แย้มโฉมยิ้มเริงร่า
นี้เค้าแมวตาโตโชว์ดวงตา
นั่นเฟื้องฟ้าต้านแดดแผดมลาย
ธรรมชาติธารใสไหลรวยริน
เลี้ยงชีวินสรรพสัตว์ให้เวียนว่าย
ระรวยรื่นราดรดมิวางวาย
ดั้นชีวิตแกว่งไกวในสังสาร
ต้นไม้ใหญ่ปกใบไหวสะพรั่ง
ลำน้ำกว้างปลาน้อยว่ายสืบสาน
ต่อเผ่าพันธ์โซ่สายเป็นตำนาน
เป็นสังสารเกิดดับสลับกัน
โลกเราล้วนอนิจจังอันไม่เที่ยง
มีสลับสับเปลี่ยนเวียนแปรผัน
เหมือนชีวิตขึ้นลงอยู่ทุกวัน
เดี๋ยวโศกศัลย์รังรองอภิรม
ยามราตรีแสงดาวพราวนภา
เดือนเพ็