ลุงแทน
ในที่สุด ถึงจุด สุดอนาถ
ไทยพิฆาต ฆ่ากัน เข้าห่ำหัน
ที่บาดเจ็บ เก็บรวม ครวญเสียงลั่น
นายกนั้น ยังยิ้ม อย่างอิ่มใจ
พรก. ออกมา หาสงบ
ยังตั้งก๊ก ยกพวก กวนเมืองต่อ
น่าสมเพช เหตุการณ์ ให้ลามต่อ
เมื่อไรหนอ จะพอ ขอใคร่ครวญ
ประเทศชาติ ขาดความ สามัคคี
แล้วอย่านี้ มีหรือ สอนลูกหลาน
ด้วยเขาเห็น เต็มตา พาลรุกราน
ด้วยสันดาน อันธพลา เข้าผลาญเมือง
แม้ธรรมะ จะเลิศ เชิญมาสอน
เหมือนน้ำบน ใบบอน กลิ้งย้อนทั่ว
เทวทัต ก่อนตาย ได้รู้ตัว
น้อมเอาหัว ตัวถวาย หมายขมา
น่าสงสาร ตายาย อีกปู่ย่า
นอนตายมา แสนนาน หาสุขไม่
ด้วยลูกหลาน มาผลาญ ชาติบรรลัย
ตระกูลใหน ได้ตรอง มองตัวเอง
อีก