คนกุลา
.
ตะวันสาดแสงทองลอดช่องเมฆ
เหมือนดังเสกแสงสีที่สุดสวย
สาดคลอคลื่นผืนน้ำงามระรวย
เหมือนรุ้งพวยพุ่งพร่างกลางตาวัน
เกล็ดสีทองต้องแรงสุรีย์ฉาย
ในแดดบ่ายคล้ายอยู่เคียงคู่ขวัญ
ทุกคืนค่ำร่ำหาสุดจาบัลย์
พราวเกล็ดฝันยามต้องสีทองนวล
นาคสมพงศ์ตรงหน้าดั่งมาบอก
ที่ส่งออกจากใจว่าไห้หวล
เกาะกุมแขนแสนสนิทกระบิดกระบวน
ท่าทางล้วนชวนชายคล้ายบอกความ
ฤๅสื่อนาคจากฟ้านภสรวง
จากดาวดวงห้วงใดเกินไถ่ถาม
ฝากครรลองคลองใจในนิยาม
มิต้องถามด้วยรู้อยู่แก่กัน
เมื่อคู่พรากจากกันพลันประสบ
ได้พานพบพริ้มพักตร์ในตักฝัน
สองดวงใจไหลร่ายใต้หมอกควัน
ในคืนจันทร์กระจ่างฟ้าท่ามราตรี
ตะวันสาดแสงทองลอด