แก้วประเสริฐ
ขมิ้นน้อยอาจด้อยเรี่ยวแรงหด
บินลัดลดอ่อนล้าระอาหนอ
ไร้นกบินเคียงข้างหว่างพนอ
ไร้ปีกคลอคู่จิตคิดให้ตรม
หนทางไกลแสนไกลเกินไปถึง
อาจล้มตึงชีวาอุราขม
อาจบาดเจ็บปวดร้าวเศร้าระทม
อาจติดหล่มจมปลักปีกหักเอย
บินหลาเอ๋ยคอยอยู่ ณ ปลายฟ้า
ใจของข้าฯ อาจเศร้าเฝ้าเฉลย
บินเร่ร่อนรอนแรมแซมอย่างเคย
โดนเขาเย้ยเยาะอย่างหมางเมินกัน
แต่จะขอกล้าแกร่งแสดงอีกหน
กว่าชีพหม่นย่อยยับดับอาสัญ
ท่ามกลางแสงแรงกล้าของตาวัน
ยังคงมั่นฝ่าฟัน..วันถึงชัย
อัลมิตรา
ขมิ้นเอยเคยเก่งกล้าวาจาหาญ
เมื่อวันวานเคยโก่งร้องพนอเสียง
ไพเราะจ
หน้าส่วนตัว
1343
7
0
