เชิงผาหิมพานต์
๏ สรวงสวรรค์วันมิดปิดปลายฟ้า
ดาริกาหลบหลู่ดูเหงาหงอย
ศศิหม่นก่นเศร้าเหมือนเฝ้าคอย
จะเคลื่อนคล้อยลอยโพยมประโลมใจ
ฤ ใจข้ามาครางนภางค์เอ๋ย
วจีเผยวอนมหินทร์ถิ่นมไหสย์ฯ
ด้วยหวังปองดอกฟ้าสุราลัย
ขอโปรดให้ใจหวังได้ดังปอง
เพราะต่ำศักดิ์ภักดิ์เจ้าหวังเคล้าแนบ
จะอิงแอบแนบโสมภิรมย์สอง
ชิดคู่ชู้ชื่นคืนประคอง
วธูน้องพ้องในหทัยมัน
ดาราดาวพราวสรวง ณ ห้วงฟ้า
ดั่งดวงตาดาเรศเนตรจอมขวัญ
ออกเอื้อนเอ่ยเผยจรดพจน์ประพันธ์
สล้างฝันสั่นสะท้านพล่านอารมณ์
สิ บวงสรวงรัตติกาลวิมานเมฆ
ธ โปรดเสกวิเวกหวานซ่านประสม
สลักจิตสุมิตรนางอย่างเพลงพรหม
ฝันลมลมสมวิญญา..แห่งข้าที ๚ะ๛
.